หมื่นสวรรค์สิ้นโลกา Online Ep.90 – แมวดำ

 

ภายในตรอกมืด

 

ร่างของกู่ฉิงซานปรากฏตัวขึ้นอย่างเงียบๆ

 

เวลาพึ่งผ่านพ้นไปได้เพียงแค่หนึ่งชั่วโมง ทำให้ตอนนี้คือเวลาเที่ยงคืน

 

สายลมยามค่ำพัดผ่าน ช่างให้ความรู้สึกที่สดชื่นและรื่นรมย์

 

กู่ฉิงซานหันไปมองรอบๆแต่ก็ไม่พบใคร

 

ตรอกนี้อยู่ในบริเวณที่ห่างไกล แถมช่วงเวลานี้ยังเป็นกลางดึก มันย่อมเป็นเรื่องธรรมดาที่จะไม่มีใครเดินผ่าน

 

เขายืนนิ่งอยู่ในจุดที่ปรากฏตัวออกมา ขณะเดียวกันก็เริ่มทำการเปิดหน้าต่างระบบเทพสงคราม

 

มองไปยังรูเล็ตทรงกลมในหน้าต่าง เขาก็หยิบไอเท็มต่่างๆที่พึ่งได้รับออกมาและเติมเต็มมันลงไปในช่องว่างทั้งสี่

 

ติ๊ง ติ๊ง ติ๊ง ติ๊ง!

 

ปรากฏเสียงทั้งสี่ที่ฟังดูคมชัด ขณะเดียวกันลวดลายแกะสลักที่ดูซับซ้อนและรูปแบบในช่องว่างก็ค่อยๆเปลี่ยนแปลงเป็นบอลแสงสี่ลูก

 

เหลืออีกเพียงหนึ่งช่องที่ยังคงว่างเปล่า และไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ

 

มันคือช่องว่างที่ถูกแกะสลักลวดลายที่พรั่งพราวไปด้วยดวงดาวเต็มฟากฟ้า แต่ทั้งหมดกำลังถูกปกคลุมด้วยร่างของมอนสเตอร์ตัวยักษ์

 

“เหลือแค่เพียงสายพันธุ์หยูโซว(เอกภพ) … ”

 

กู่ฉิงซานกล่าวพลางครุ่นคิด

 

เจ้ามอนสเตอร์ประเภทนี้ มันไม่มีในโลกแห่งผู้ฝึกยุทธ จำเป็นต้องตามหาจากในโลกจริงเท่านั้น

 

ด้วยเทคโนโลยีการจั๊มป์ระหว่างดวงดาว ทำให้มนุษย์ได้ค้นพบความจริงของเอกภพ หรือที่เรียกกันว่าจักรวาล

 

หลังจากทำการต่อสู้อย่างดุเดือด มนุษย์ก็ค้นพบว่า มันยากเกินไปที่จะเอาชนะมอนสเตอร์ที่แสนแปลกประหลาดเหล่านี้ได้

 

และการต่อสู้ดังกล่าว ในปัจจุบันก็อาจพูดได้ว่ามันไม่ก่อประโยชน์ใดๆ หรือไม่ได้มีความสำคัญใดๆเลย

 

สิ่งเดียวที่เก็บเกี่ยวกลับมาได้ก็คือชิ้นส่วนบางอย่างของมอนสเตอร์เอกภพเท่านั้น

 

ด้วยเทคโนโลยีในปัจจุบัน การวิจัยและพัฒนาเกี่ยวกับมอนสเตอร์เหล่านี้นับว่าเชื่องช้ามาก

 

โลกมนุษย์เริ่มที่จะมีการหารือกันอีกและอีกครั้ง สุดท้ายจึงสรุปว่าสมควรปิดเส้นทางไปยังกาแล็กซี่อื่นซึ่งเป็นที่อยู่อาศัยของมอนสเตอร์เอกภพเอาไว้ชั่วคราว

 

กู่ฉิงซานเหลือบมองไปยังเวลาที่ยังหลงเหลือในหน้าต่างระบบเทพสงคราม แม้จะพบว่ามันยังมีเพียงพอ แต่รีบหน่อยคงจะดีกว่า

 

อย่างไรก็ตาม ก่อนที่ช่วงเวลาการสกัดพลังศักดิ์สิทธิ์จะมาถึง ย่อมเป็นธรรมดาที่กู่ฉิงซานต้องการจะทำให้มันสมบูรณ์แบบเพือที่จะได้พลังศักดิ์สิทธิ์ที่ทรงพลังมาครอบครอง

 

ชิ้นส่วนร่างกายของมอนสเตอร์เอกภพ … ไม่ง่ายเลยที่จะหามัน

 

แล้วฉันควรจะทำอย่างไรกับปัญหานี้ดี?

 

ฉับพลันนั้นเอง ภาพของคนๆหนึ่งก็วาบเข้ามาในหัวของเขา

 

เขาเปิดอุปกรณ์สื่อสาร ก่อนจะค้นหารายชื่อและทำการเชื่อมต่อ

 

หลังจากนั้นไม่นาน ฝ่ายตรงข้ามก็กดตอบรับ

 

“ต้องขอบอกว่า มันน่าประหลาดใจจริงๆ ที่นายเลือกที่จะเป็นคนโทรหาฉันด้วยตัวเอง” เสียงของซางหยิงฮ่าวเอ่ยตอบกลับมาอย่างสงบ

 

“มีปัญหานิดหน่อยน่ะ ฉันเลยคิดว่ามันจะสะดวกกว่าถ้าติดต่อให้นายมาช่วยเหลือ” กู่ฉิงซานกล่าว

 

“อื้มอื้ม นี่แสดงให้เห็นว่านายไม่ได้มองฉันเป็นเพียงแค่คนแปลกหน้าอีกต่อไปแล้ว”

 

“ถ้านายไม่ได้ยุ่งอะไร ช่วยแวะมาด้วยล่ะ” กู่ฉิงซานส่งตำแหน่งที่ตั้งของเขาให้อีกฝ่าย “เพราะในกรณีนี้ฉันคิดว่ามันคงจะดีที่สุดถ้าหากพวกเราคุยกันแบบต่อหน้า”

 

“ได้เลย เดี๋ยวฉันจะไป” ซางหยิงฮ่าววางสาย

 

กู่ฉิงซานยืนรอได้ราวๆสิบนาที

 

ซางหยิงฮ่าวที่สวมเสื้อโค้ทและถุงมือสีดำก็ปรากฏขึ้นอีกฟากหนึ่งภายในตรอก

 

ซางหยิงฮ่าวเดินเข้ามา ขณะเดียวกันก็เหยียดแขนออกและกล่าวด้วยรอยยิ้ม “ฉันยังรู้สึกทึ่งไม่หายเลย รู้อะไรไหม จนกระทั่งถึงตอนนี้พวกจ้าวมณฑลก็ยังไม่ได้รับผลงานวิจัยของนายเลย”

 

“ป่าวประกาศออกมาซะเสียงดังเลยนะ นายไม่กลัวว่าฉันจะถูกฆ่าตายลงในวินาทีถัดไปหรือไง” กู่ฉิงซานกล่าวด้วยรอยยิ้ม

 

“ก็ดันมีอุบัติเหตุไม่คาดฝันเกิดขึ้นกับตระกูลซูน่ะสิ ตาแก่ซูเลยรีบออกจากห้องประชุมไปจัดการด้วยความโกรธแค้น ตอนนี้ตระกูลซูมีลุงของฉันคอยอยู่เคียงข้าง เสริมด้วยตระกูลหลี่ที่มีสัมพันธ์อันดีกับตระกูลซูตลอดมา ทำให้สถานการณ์เวลานี้กำลังเปลี่ยนแปลงไป” ซางหยิงฮ่าวกล่าวอธิบายอย่างกระชับ

 

เขาปรบมือคล้ายส่งสัญญาณว่าเปลี่ยนเรื่องกันเถอะและกล่าว “เอาล่ะ นายตามตัวฉันออกมาทำไม?”

 

กู่ฉิงซาน “ฉันจำเป็นต้องการซากชิ้นส่วนของมอนสเตอร์เอกภพ”

 

ซางหยิงฮ่าวไม่ได้เอ่ยถามว่าทำไม เขาเพียงจับจ้องไปยังอีกฝ่ายและกล่าว “เพราะงั้นนายเลยติดต่อมาหาฉัน?”

 

กู่ฉิงซาน “ก็หากใช้วิธีการหรือช่องทางปกติมันย่อมไม่มีทางได้มาอย่างแน่นอน แต่นาย นายที่ไม่ใช่แค่เป็นเพียงชนชั้นสูง แต่ยังเป็นคนของโลกใต้ดินอีกด้วย ดังนั้น–”

 

“เข้าใจแล้ว” ซางหยิงฮ่าวกล่าว “ฉันจะช่วยนายจัดการปัญหานี้เอง ว่าแต่ฉันจะได้ผลประโยชน์อะไรจากเรื่องนี้?”

 

กู่ฉิงซาน “ฉันมีให้นายสองตัวเลือก แต่นายเลือกได้แค่หนึ่ง คิดว่าไง?”

 

“เรื่องคำถามพวกตัวเลือกนี่แหละ ฉันถนัดนักล่ะ พูดมาเลย” ซางหยิงฮ่าวกล่าว

 

“ตัวเลือกแรก ฉันจะให้สัญญากับนายว่าจะทำตามที่นายร้องขอหนึ่งอย่างไม่ว่าจะเป็นอะไรก็ตาม ยกตัวอย่างเช่น มอบผลงานวิจัยที่กำลังจะสรรสร้างในอนาคตให้นาย หรือยื่นมือไปช่วยเหลือนายล้างบางกลุ่มนักฆ่าซักกลุ่มโดยที่มือนายไม่ต้องเปื้อนเลือด”

 

“แล้วตัวเลือกที่สองล่ะ?”

 

“ตัวเลือกที่สอง ฉันกับนายเราจะเป็นพันธมิตรกัน ร่วมมือก่อตั้งองค์กรขึ้นในฐานะหุ้นส่วนนับจากนี้ไป”

 

ซางหยิงฮ่าวรับฟัง และพยักหน้าอย่างเงียบๆ จมเข้าสู่การตรึกตรองในห้วงความคิด

 

หลังจากที่ได้เห็นวิธีการฆ่าสังหารมิสเตอร์วูฟของกู่ฉิงซาน และต่อมาก็ได้เห็นเพลิงนางฟ้า นั่นทำให้เขาไม่มีความคิดดูถูกอีกฝ่ายเลยในขณะนี้

 

ซางหยิงฮ่าวหยิบบุหรี่ออกมาและจุดมัน เขาสูบควันเข้าปอดและกำลังทำการตัดสินใจครั้งสำคัญ

 

การตัดสินใจครั้งนี้ดูเหมือนว่าจะเป็นการตัดสินใจโดยพลการ แต่ในภายหลังมันจะพิสูจน์ให้เห็นว่านี่คือการตัดสินใจที่ชาญฉลาดที่สุดในชีวิตของเขา

 

ซางหยิงฮ่าวใช้มือคีบบุหรี่และพ่นควันออกจากปาก ก่อนยื่นมือออกไปหากู่ฉิงซาน

 

“ยินดีที่ต้อนรับหุ้นส่วนคนใหม่” เขากล่าว

 

“ยินดีที่ต้อนรับหุ้นส่วนคนใหม่เช่นกัน” กู่ฉิงซานยื่นมือออกไปเชคแฮนด์อีกฝ่าย

 

“งั้นพวกเราเริ่มกันเลย” ซางหญิงฮ่าวกล่าวอย่างรวดเร็ว

 

“ตอนนี้หุ้นส่วนของฉันต้องการมัน” เขาก้มลงและเคาะลงบนพื้นดิน “ดังนั้นฉันคงต้องทำหน้าที่ของฉันให้ดีที่สุด”

 

ใต้พื้นดินที่ถูกเคาะก๊อกๆ จู่ๆปรากฏหลุมเล็กๆที่มีขนาดเท่าแผ่นดิสก์ขึ้นมา

 

ซางหยิงฮ่าวใช้มือข้างหนึ่งยันพื้นเอาไว้ ขณะอีกข้างล้วงลงไปในหลุม

 

“เทคนิคเทียนซวน?” กู่ฉิงซานกล่าวอย่างอยากรู้อยากเห็น

 

“ใช่แล้วล่ะ ฉันบังเอิญรู้ตัวว่าตนเองครอบครองมันครั้งแรกก็ในช่วงวัยเด็ก ตอนนั้นด้วยความอยากรู้อยากเห็น ฉันเลยคิดว่าจะล้วงลงไปหยิบของเล่นขึ้นมาจากมัน แต่ดันกลายเป็นหยิบไก่ตัวผู้ขึ้นมาแทนซะอย่างงั้น”

 

ระหว่างกล่าว แขนของซางหยิงฮ่าวที่อยู่ในหลุมก็ถูกกระชากอย่างแรง

 

เขาดึงแขนขึ้นมาจากหลุมพร้อมกับในมือที่กำลังบีบคอไก่สีดำอยู่

 

เจ้าไก่ดำหันไปมองซางหยิงฮ่าว ก่อนจะสลับมามองกู่ฉิงซาน และเปิดปากร้องตะโกน

 

“แกว๊ก–”

 

“ให้ตายสิ ฉันไม่ได้จะตามหาแก” ซางหยิงฮ่าวกล่าว ก่อนจะยัดเจ้าไก่กลับลงไปในหลุม

 

เขาล้วงลงไปควานหาอีกครั้ง

 

แต่ทันใดนั้นเอง จู่ๆเขาก็กระโดดดีดตัวขึ้น และโค้งคำนับลง90องศา “บอส! ฉันไม่ได้คิดจะรบกวนนาย ฉันขอโทษจริงๆ”

 

ลึกลงไปภายในหลุม ปรากฏคู่ดวงตาจากภายในกำลังจ้องสวนกลับไปยังภายนอก

 

นัยตาของมันเป็นเส้นตรงขนานกับพื้นหลุม และเพียงแค่ดวงตาก็แลดูจะมีขนาดใหญ่กว่าปากหลุมแล้ว เรื่องขนาดตัวคงไม่ต้องกล่าวถึง

 

หลังจากได้ยินคำกล่าวของซางหยิงฮ่าว คู่ดวงตาดังกล่าวที่กำลังแหงนมองขึ้นมาก็หายไปจากหลุม

 

ซางหยิงฮ่าวยกมือขึ้นมาปาดเหงื่อบนหน้าผากและกล่าว “โอเค มาเริ่มกันอีกครั้ง”

 

เขาก้มลงอีกครั้ง แต่คราวนี้ขบคิดอยู่ครู่หนึ่งจึงเอ่ยปากเรียกเจ้าแมว

 

“ที่รักจ๋า อยู่ที่ไหนเอ่ย? เมี้ยวๆๆๆ”

 

ในตอนนั้นเอง ซางหญิงฮ่าวก็หยิบแมวดำตัวหนึ่งขึ้นมาจากหลุม

 

“สวัสดี ที่รัก” โทนเสียงของซางหยิงฮ่าวกลับกลายเป็นอ่อนโยน

 

“หง่าวววว” แมวดำขานตอบเบาๆ 

 

“นายต้องการอะไรนะ เอ่อ ใช่ๆ ซากชิ้นส่วนอะไรซักอย่างนี่แหละใช่ไหม?” ซางหยิงฮ่าวเงยหน้าขึ้นถาม

 

“ซากชิ้นส่วนของมอนสเตอร์เอกภพ” กู่ฉิงซานรีบกล่าว

 

“เข้าใจล่ะ” ซางหยิงฮ่าวหันมาสบตาเจ้าแมวดำอย่างจริงจังและเอ่ยปาก “พวกเราต้องการซากชิ้นส่วนของมอนสเตอร์เอกภพ”

 

“หง่าว หง่าว หง่าวววว” แมวดำกางกงเล็บสะบัดไปมา ถ้าสังเกตดีๆจะเห็นว่ามันกำลังส่ายหัว

 

กู่ฉิงซานกล่าว “เกิดอะไรขึ้น หรือว่าจะไม่มีวิธี?”

 

“เปล่าหรอก แค่มันบอกว่าถ้าอยากให้ช่วยก็จงถวายพายไข่แดงให้มันกินก่อน” ซางหยิงฮ่าวยืนขึ้น “พวกเราต้องไปซุปเปอร์มาร์เก็ต”

 

“งั้นก็ไปกันเถอะ” กู่ฉิงซานพยักหน้า

 

สมกับที่เป็นเทคนิคเทียนซวน แต่ละอย่างที่พบเจอมานี่มัน …. แปลกประหลาดเหมือนกันหมดทุกประเภทจริงๆ

 

แม้กระทั่งความสามารถบางอย่าง ต่อให้คนอื่นๆเช่นเขา เฝ้ามองมันอยู่นานก็ไม่อาจรู้ว่ามีไว้ใช้ทำอะไรได้

 

หัวหน้ากลุ่มนักฆ่า หลุมใต้ดินที่ไร้ที่มา แถวยังมีแมวดำออกมาจากมันอีก และที่สำคัญตอนนี้เขากำลังไปซื้อพายไข่แดงในซุปเปอร์มาเก็ต … ว่าแต่ทำไมต้องพายไข่แดงล่ะ? จากนั้นก็เริ่มหามุมว่างๆป้อนเจ้าแมว

 

บางทีคงมีเพียงเทคนิคเทียนซวนเท่านั้น ที่จะทำให้เกิดสถานการณ์เช่นนี้ขึ้นมาได้

 

ในที่สุดกระเพาะของเจ้าแมวดำก็ถูกเติมเต็ม

 

มันเดินวนไปรอบๆขาของซางหยิงฮ่าว ก่อนจะกระโจนไปยังทิศทางหนึ่งท่ามกลางแสงสลัวยามค่ำคืนและเริ่มวิ่งไกลออกไปจากสายตา

 

“มันไปไหนแล้ว?” กู่ฉิงซานถาม

 

ซางหยิงฮ่าว “มันกำลังออกไปตามหาสิ่งที่นายต้องการ ส่วนหน้าที่ของพวกเราคือตามมันไป”

 

ทันใดนั้น กู่ฉิงซานก็ตระหนักได้ในที่สุด ว่าแท้จริงแล้วความสามารถของเจ้าแมวดำตัวนี้ก็คือ ‘ค้นหาไอเท็ม’ นั่นเอง