ทูตมือใหม่ ไท่ หยินซี ได้เดินนำลั่วฉิวไปยังหอพักชาย

ถ้าให้พูดกันตรงๆลั่วฉิวก็มีหอพักในมหาลัยแห่งนี้เหมือนกัน—และมหาลัยก็มีกฏให้นักศึกษาต้องอยู่ในหอพัก เพื่อความปลอดภัยและความสะดวกเวลามาเรียน แต่บ้านของลั่วฉิวนั้นอยู่ไม่ไกลจากมหาลัย ส่วนวิชาเรียนของเขานั้น….ก็แทบไม่มีการสอน

“นี่น่ะเหรอ ที่นายบอกว่าเป็นคนที่มีความปรารถนาอย่างแรงกล้า แถมยังใจแคบ?”

“ใช่แล้วครับมาสเตอร์ ได้โปรดลองตรวจสอบดูด้วยตัวเองอีกครั้ง”

ณ ห้องๆหนึ่งในหอพัก

ลั่วฉิวและไท่ หยินซี ได้ปรากฏตัวขึ้นด้านหลังของชายหนุ่มคนหนึ่ง แต่ดูเหมือนว่าชายหนุ่มคนนั้นจะไม่รู้ตัว

ไท่ หยินซี เดินเข้าไปหาชายหนุ่มแล้วเอ่ยว่า

“มาสเตอร์ข้าเห็นเจ้าหนุ่มคนนี้คุยกับผู้คนผ่านทางกล่องใบนี้เทคโนโลยีในปัจจุบันช่างประหลาดนักพวกเขาสามารถพูดคุยกันผ่านทางกล่องได้!”

“…มันไม่ใช่กล่อง มันคือคอมพิวเตอร์”

“เห็นไหมมาสเตอร์ เขาเอาอีกแล้ว!”

ไท่ หยินซีพูดอย่างตื่นเต้นพร้อมชี้ไปยังชายหนุ่มคนนั้นที่กำลังอยู่หน้าคอม

“ชายคนนี้ช่างโหดร้าย ดูสิ เขากำลังจะฆ่าคนโดยใช้ยาพิษ! เป็นนักฆ่าที่ใช้ยาพิษ แถมตอนฆ่าเขายังยิ้มอีกด้วย!”

ลั่วฉิว เมื่อได้ฟังก็ส่ายหัว และกล่าวอย่างรวดเร็วว่า

“ออกจากที่นี่กันเถอะ”

[เขากำลังเล่นเกม! เจ้าโง่ไท่ หยินซี…]

ถึงแม้เขาจะมีความปรารถนาจริงๆ แต่นั่นมันก็แค่ในเกม ถึงจะได้เขามาเป็นลูกค้า แต่สมาคมก็คงไม่ได้กำไรจากเขา

ลั่วฉิวไม่คิดว่าไท่ หยินซี จะเป็นคนติงต๊องแบบนี้…อาจเป็นเพราะเขาเป็นคนจากอดีต

“มาสเตอร์ไม่สนใจชายผู้นี้?”

ไท่ หยินซี เริ่มอารมณ์เสียและกล่าวว่า

“ไม่เป็นไร!ข้ายังมีอีกหนึ่งคน ได้โปรดตามมา”

คราวนี้ทูตมือใหม่พาลั่วฉิวไปยังหอพักหญิง

ลั่วฉิวถึงกับลังเลไปชั่วครู่ แต่แล้วเขาก็ตัดสินใจวาร์ปเข้าไปยังห้องๆหนึ่ง ภายในห้องเต็มไปด้วยชุดชั้นในกระจัดจายอยู่

“มาสเตอร์ดูสิ ดูภายในกล่องใบนี้….มันชื่อคอมพิวเตอร์นี่นา ช่างมันเถอะดูสิ มันกำลังฉายภาพบัดสี แปลกจังทำไมพวกเขาจึงมีผิวดำ? แต่นั่นก็พอรับได้! ประเด็นสำคัญคือสิ่งที่ชายต่างชาติทำอยู่ นั่นดูนั่น ผู้หญิงผมบลอน ช่างบัดสียิ่งนัก…ช่างมันเถอะตราบใดที่เขาเป็นลูกค้าที่มีศักยภาพ ดูนั่นความปรารถนาของพวกเขาช่างแรงกล้ายิ่งนัก…มาสเตอร์จะไปไหน ไม่สนใจงั้นหรอ?”

[ไท่ หยินซี ไอ้เจ้าโง่ … ]

“มาสเตอร์กรุณาลองตรวจสอบดูก่อน กลุ่มคนในห้องนี้ได้สูญเสียความเป็นมนุษย์ไปหมดแล้ว!”

“… มาสเตอร์..มาสเตอร์คุณจะไปไหน? รอก่อน!”

ลั่วฉิวได้แต่ถอนหายใจ พร้อมกับคิดในใจว่า เอา5นาทีของกูคืนมา

“… มาสเตอร์งั้นคนนี้ไม่พลาดแน่นอน… รอก่อนมาสเตอร์จะไปไหน? รอก่อน!”

“มาสเตอร์ได้โปรดรอก่อน! ข้ายังมีลูกค้าที่น่าสนใจอีกนะ”

ไท่ หยินซียังไม่ลดละความพยายาม เขากำลังฉุดรั้งลั่วฉิวที่กำลังจากไปอย่างรวดเร็ว

แบบนี้ไม่ดีแน่ วันแรกในการทำงานเป็นทูตทมิฬของเขา กลับทำให้ลั่วฉิวไม่พอใจในผลงานตั้งแต่วันแรก ไท่ หยินซีกังวลใจอย่างมาก

[สังคมสมัยใหม่ คงจะมีการเปลี่ยนแปลงมากเกินไป คงต้องให้เวลา ไท่ หยินซีค่อยๆปรับตัว]

ลั่วฉิวได้แต่ถอนหายใจแล้วพูดด้วยเสียงต่ำว่า

“ทูตทมิฬ หมายเลข 9 มานี่เดี๋ยวนี้”

ผ่านไปไม่นาน ก็มีกลุ่มเงาได้โผล่ออกมาจากพื้นดิน

ทูตทมิฬหมายเลข 9 โผล่มาไวเกินไป คาดว่าคงเพราะเป็นห่วง ไท่ หยินซี เขาจึงคอยเฝ้าสังเกตุอยู่บริเวณรอบๆมาโดยตลอด

“มาสเตอร์ มีอะไรให้ข้ารับใช้?”

ทูตหมายเลข9ได้ถามออกมา

ลั่วฉิวจึงบอกไปว่า

“…พา ไท่ หยินซี ไปห้องสมุดมหาลัยแล้วสอนความรู้พื้นฐานเกี่ยวกับชีวิตในยุคปัจจุบันซะ ไปทำให้เขารู้จักแยกให้ออกว่าอันไหนคือความปรารถนา อันไหนเป็นแค่ความหลงไหล”

ทูตทมิฬหมายเลข9 พยักหน้ารับ

เมื่อลั่วฉิวนึกถึงลูกค้าแต่ละคนที่ไท่ หยินซี หามาให้เขาจึงเริ่มอารมณ์เสีย จึงสั่งเพิ่มไปว่า

“ยัดสิ่งที่จำเป็นใส่หัวเขาให้หมด”

“รับทราบแล้ว”

ไท่ หยินซี เมื่อได้ฟังก็เหมือนจะพูดอะไรบางอย่าง แต่เขาถูกหมายเลข9ลากออกไปเสียก่อน ลั่วฉิวมองตามออกไปอย่างเหนื่อยใจจึงนั่งลงบนม้านั่ง

เขาหยิบมือถือออกมาแล้วล็อคอินเข้าไอดีโซเชียลของเขา

ช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมาไม่มีใครตอบอะไรเพิ่มเติมเลยในกระทู้ที่เขาตั้ง

ลั่วฉิวไม่คิดเลยว่าจะมีคนมาตอบพอดีในตอนนี้

คนที่มาตอบใช้ชื่อว่า ‘โกลเด้นอาย(ตาสีทอง)’ และเขายังเป็นคนที่เคยมาตอบว่า ‘คำในภาพที่ลั่วฉิวโพสอาจจะเป็นภาษาออปติก’

มาตอนนี้เขาตอบเพิ่มเติมว่า

“ภาพที่นายโพสคราวนี้ค่อนข้างสมบูรณ์ ดูเหมือนว่าคำในภาพพวกนี้น่าจะมีแหล่งกำเนิดมาจากคำสอนของจูดาส ซึ่งถูกคัดลอกโดยชาวอียิปต์โบราณ ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่3-4 แต่ฉันก็ไม่แน่ใจนะ หวังว่าคำตอบของฉันคงพอช่วยนายได้ ”

ลั่วฉิวพึมพำออกมาเมื่อได้อ่านคำตอบ

“จูดาส?”

เนื่องจากลั่วฉิวไม่ใช่คริสเตียน จึงรู้เกี่ยวกับยูดาสแค่เล็กน้อย ที่เขารู้ก็แค่พวกตำนานจากตะวันตกและบนความทางอินเตอร์เน็ตเท่านั้น

จูดาสเป็นหนึ่งในสิบสองสาวกของพระเยซู

และทรยศต่อพระเยซูเพื่อเงินเพียงแค่ 30 เหรียญ

ลั่วฉิวเหมือนจะจำได้ว่าเคยเห็นภาพคำสอนที่จูดาสเป็นคนเขียนขึ้นในอินเตอร์เน็ต เขาจึงเข้าไปค้นในเน็ตแล้วเอาภาพมาเปรียบเทียบกัน

“มันเป็นคำสอนจริงๆด้วย… ”

ลั่วฉิว มองดูรูปในเน็ตด้วยความประหลาดใจ  เพราะมันตรงกับภาพที่เขาเป็นคำถ่าย

อารมณ์หดหู่ของลั่วฉิวในตอนแรกกลายเป็นดีขึ้นทันตาเห็น

ในเวลานั้นเองได้มีหญิงสาวสองคนเดินผ่านเขาไปด้วยท่าทางรีบร้อน

“โอ้พระเจ้า! ตู่ เจียหย๋า มานี่ที่! หรือว่าเธอจะมาถ่ายMVใหม่ของเธอ! ”

“ไปดูกัน! ถ้าไปช้าเราอาจจะโดนบังจนอดดู! ”

ลั่วฉิวเงยหน้าขึ้นมองหญิงสาวทั้งสองที่เดินผ่านไป พวกเธอช่างดูรีบร้อนและอยากรู้อยากเห็น

ถึงลั่วฉิวจะชอบอยู่คนเดียว แต่ก็ไม่ถึงขนาดไม่สนใจสภาพแวดล้อมรอบๆตัว

เทคโนโลยีสมัยใหม่ ทำให้มนุษย์รู้ข่าวสารได้อย่างมากมายและรวดเร็ว ทำให้หลายๆคนรู้ข่าวว่า ตู่ เจียหย๋า จะมาแถวๆนี้

ตู่ เจียหย๋า เป็นนักร้องที่งดงามและมีเสียงอันไพเราะ เพลงของเธอติดท็อปชาร์ต และมีแฟนๆมากมาย

นอกจากนี้เธอยังเป็นนักแต่งเพลงที่มีพรสวรรค์อีกด้วย